e l f i l l i b u s t e r i s m o

Tsk. Tsk.
wawa naman noobies.
anyhoo, i'm back na nga pala.
char!

Nasipat ko lang siya pagkatapos kong basahin ang bawat buod ng mga kuwentong nagkakahalaga ng isangdaan at apatnapung-piso. Kanina pa siguro siya nakatayo sa kinalalagyan niya, naghihintay na mapansin. Nang magkatama ang aming mga mata ay pahapyaw at mabilis na tumaas at bumaba ang dalawa niyang kilay. Kung bakla kay ay alam mo na agad kung ano ang ibig sabihin nun, translation: may supot siya ng dried mangoes sa bulsa at inaalok kang bumili nito ng palihim para makabalik na siya ng Guimaras. Char!

Tapos dahan-dahang pumahid pababa ang tingin niya sa akin, na ikina-conscious ng naghuhumindig kong mga utong, na ikina-blush ng umaalagwa kong bilbil, at dahil na rin sa nagmistulang hanging-shirt na suot ko ay natumbok niya ang umbok sa aking harapan. Para kasi akong nagpagawa ng retokadong NBN Project sa aking pag-aari, na may 130 milyong dolyares na patong. "Bubukol po yan!" babala ni Jun, na hindi ko naman pinansin noong una na siya namang pinagkakaguluhan ngayon. Pero ang totoo ito ay isang optical ilusyon lamang gawa ng nabili kong pantalon, "Objects may appear larger underneath this pair of Docker's Khakis" sabi dun sa label, pramis! Try niyo, lalo na yung mga bottomesa, your asses would look more, uhmm, bottomable!?!

Pagkatapos niyang i-biometric scan ang aking alindog ay nagkatinginan ulit kami, kantutan sa mata. Pero may nararamdaman akong hindi akma sa sitwasyon, hindi tugma sa panahon, nangyari na to, pero sa ibang tao. At dahill doon ay napataas ng di-sinasadya ang kaliwang kilay ko na siyang ikinatalilis niya palayo sa akin. There it goes again, my left eyebrow is the equivalent of The Great Wall of China.

Nahuli tuloy ako ng halos kalahating-oras bago makapasok ng Cinema 2 dahil sa pakikipagbuno ko dun sa badet na yun. At sinong makapagsasabing "cheapest form of entertainment" ang panonood ng pelikula sa sinehan? Sa halagang P140 ay makakapag-internet na ako ng 14 na oras sa cafe sa bundok namin o kaya ay makakabili ng tatlong piraso ng piniratang deebeedee na kasya ang labindalawang titulo bawat isa. Mas marami pang hollywood movies ngayon kaysa sa locally-produced. Mga bakla lang ang makakapagsalba ng industriya dahil sa sunod-sunod na pagpapalabas ng Pink Films sa loob at labas ng bansa. At isa pa, bukod sa rolyo ng kuwento sa telon ay nagsisilbi na ring isang malaking "dark room"  ang kabuuan ng sinehan.

Ang mga baklang manonood ng "Ang Lihim Ni Antonio" ay may kani-kaniya ding mga sikreto. Mga lihim na kumukurba sa mga aninong nananahan sa bawat haliging kanilang sinasandalan, mga lihim na buong ingat na yumayapak at rumarampa sa dulo't dulo ng pagitan ng orchestra at balcony, at mga lihim ng tilamsik ng ihi at pulandit ng tamod na umuukit sa seramiko ng mga urinals, inidoro at walang kalaban-laban na mga kuwadrado ng malamig na sahig. (Itinigil ko ang ganitong siste ng cinema-cruising mahigit isang taon na ang nakalilipas dahil sa isang insidenteng gumalos sa kukote ko na magpa-hanggang ngayon ay hindi ko pa maatim na mailathala sa blog na to).

Pagpasok sa double-doors ay nadaanan ko ang mga janitor-fish ng kubeta, yung mga wall-flowers, at yung mga rampadora sa madilim na eskinita. Lahat ay naghihintay ng makakapareha. Dumiretso ako sa upuan at sinubukang seryosohin ang panonood.

Pero every once in a while, may uupo sa row sa harap at titignan ka ng pa-uppercut, o kaya yung nakakairita, ay uupo sa likod at magkikiyakis ng tuhod sa iyong sandalan. Overzealous, unchoreographed, erratic, knee-to-the-lumbar pummeling massage chair, nakaka-stress lalo. Papakyuhin ko sana kaso baka biglang isubo daliri ko kaya lumipat na lang ako ng upuan. Madalas din yung padaan-daan sa harapan mo, pag top siya iuumang sa pagmumukha mo ang pututoy niya, pag bottom naman tumbong ang ibibida. Mga limang segundo bago nila ma-gets na hindi ka interesado sa lap-dancing at nakaharang sila sa line of sight mo.

Natapos na't lahat ang pelikula ay dinedma ko ang mga miron. I have been sex-sober for the last 3 quarters of a year, 3 more months to go to finish my experiment on patience and self-control and then I'll have all the bodily fluids I'll want to be drizzled with, oh yeah! Sa pagliwanag ng sinehan para sa susunod na schedule ay mapapansing nagpapakiramdaman ang mga badet kung sino ang unang tatayo, kung sino ang hahabol duon sa tatayo, sino na ang may kaholding-hands, sino ang nagsasara ng zipper, sino ang natanso sa kadahilanang sa dilim lang maganda ang katabi, at sino ang nagsasarili. Hindi pa rin ako kumikilos, pati trailers kinarir ko. Hanggang sa dumilim ulit.

And the guy from the lobby, with his malicious piercing eyes, miraculously found me in the darkness of my bubble, and boy he was determined to pop it.

Umupo siya isang silya ang layo sa akin sa bandang kanan. Walang pakialam sa kung anong nangyayari sa pelikula, basta ang puntirya niya ay ang nilalaman ng aking pundiya. Tyinaga niya ang nagpapakipot kong laman. Kaso dumating na sa eksenang inabutan ko pagpasok ng sinehan.

Ilang sandali pa'y tumayo na ako para bumaba ng balcony.

Sa hagdanan, sa lilim ng kadiliman, hinabol niya ang kamay ko.

At sa loob ng mahabang panahon, sa di-inaasahang pagkakataon ay nagbalik sa akin ang lihim ng Cinema 2.

sa pintuan ng public washroom ni badet

original post from official blog here:

http://elfilli.wordpress.com/2008/02/23/ang-lihim-ng-cinema-2/

Sa Pink Patio ng PBCom Tower, nakapuwesto ako sa may Figaro. Tanging mukha lang niya ang gusto kong masaling sa bawat taong pumapanhik at lumalabas. Pero pagkatapos ng isang oras na pag-aabang, ang *Ding!* na tunog na kaakibat ng sa tuwing bubukas ang isa sa mga pintuan ng elevators ay nakakaturete na. Napansin ko na medyo imbey na rin sa akin ang tumatao sa Figaro, nag-iisang ako na nga lang naman ang kostumer eh hindi ko pa maatim na umorder kahit sugar cubes. Umisquierda na lang ako, labit-labit ang bagong biling Air Chinelas, bago pa mabuhusan ng triple espresso. Dumiretso sa harap ng elevator.

*Ding!* At hayun siya, isang aparisyon. Hindi niya sigurado kung ngingitian niya ako o kung ano. Alam niyang kanina pa ako naghihintay, nahihiya kasi 5 minutes away lang naman ang bahay niya, at kinakabahan, dahil baka ito na ang huli naming pagkikita.

"Sorry ha, na-late ako ng gising, kelangan ko pa dumaan ng office" mabigat niyang paliwanag. "Lunch ka na... Calvin?" Nagkangitian lang kami. He started calling me "Calvin" when he found out about my fave comics character together with his stuffed-tiger. "I can be your Hobbes" corny, at medyo may pagka-bestial, pero tingali-ngaling tinggel ako nung sinabi niya yun.

Nang maubos ang isang mangkok na Mongolian we had dessert. Isang mapait at mapaklang panghimagas, kelangang eh, para matauhan kaming dalawa.

"Kumusta naman siya? Kumusta naman kayo?" sincere kong tanong sa kaniya.

"O---K lang, hindi ko na rin siya maintindihan, hindi ko alam kung ano gusto niya" sagot ni Hobbes habang padilim ng padilim ang aura.

"Eh, ikaw?" sundot ko.

"Ako? Gusto ko -- tayo. Gusto ko tayo." Pabiro pero totoo, pareho kami ng gusto, kaso hindi pwede, may jowa na siya noong mga panahong iyon. At ako naman, sinusubukan kong iwasang maging querida, na naman, isang papel na award-winning kong nagampanan noong naunang Film Festival ng mga shunga.

And speaking of which, una ko siya na-meet sa isang Pink Film Fest. I was with my friends from PinoyPride trying to sell film tickets and promote our LGBT website, nakalimutan ko na kung anong pelikula, wala kasi siyang kuwenta. Anyway, later that day he started sending me messages, na kahit ang walang kamuwang-muwang mong pancreas eh kikiligin.

["'Twas nice to finally meet the ever infamous Fill, I did not expect you to be... hot"]

Maiisip natin agad na ganoon siya kalakas mambola, may saltik ng kasinungalingan. Pero kung isasaalang-alang natin ang specific niche sa gay animalandia na aking kinabibilangan na kung saan ang mga bear-types ang nagre-reyna, nakakasiguro ako na nagsasabi siya ng pawang katotohanan lamang. Char!

["I'm absolutely smitten by you"] dagdag pa niya ["Napansin mo bang na-uutal pa ako nung ipakilala ka ni Trekkie sa 'kin."]

Pakiramdam ko tuloy I'm the most beautiful thing ever. Pero medyo cautious na ako, alam ko na ang dapat gawin sa mga sitwasyon na kung saan may magaganap na salu-salo ng tatlo. We didn't go out on dinner dates or the movies. Instead we had casual lunches at the Pink Patio since malapit lang naman ang GT Tower (where he works) sa PBCom Tower (where I work). One time I've invited him to join me and my friends to watch a movie and have dinner, it was the safest thing ever. Stay with the pack, go out in swarms, swim in schools. That way I wont get eaten, stung, or drown.

| | | | | | | | | |

Inabutan ko na lang na nag-aamok na ang mga galamay ni Doc Octopus sa eksena, sobrang na-late ako ng gising at natrapik pa sa EDSA. Buti nga nakapasok pa ako sa sinehan, may nag-escort pa sa aking sekyu dahil ayaw niyang maniwalang nauna nang pumasok ang ticket ko.

Magkatabi kami sa dilim, ni Hobbes ha, hindi ng sekyu. Walang masyadong sudden movements, hyper-active ang peripheral vision, with steady and calculated breathing. Pakiramdam ko may namumuong low-pressure-area sa kaibuturan ng aking sikmura na gusto kong i-utot pero wa-poise yon for our very first faux-date. Finally the audience made a collective sigh of relief with hints of hushed satisfaction after the octopus-arms-malfunction-scene ended. And as if on cue, we both precariously sank an inch or two lower in our seats so as to inconspicuously reach each other's nervous hands under the arm rest. That moment, the world was not watching.

Nang matapos ang pelikula lumafung kami sa Friday's kung saan forever kami naghintay ng lamesa. Pumunta si Hobbes ng Gold's Gym para kunin gamit niya, I told him, "I would order for us." Shiyet! May "us" na talaga?!?

Nang matapos ang dinner, chika-chika galore naman. At nakakaramdam na akong maha-hotseat kaming dalawa. I was waiting for a barrage of questions from my friends pero konti lang, nasagot naman lahat. Tanong kung nag-dookit na ba? Sino top, sino bottom? Pretty standard. "Hindi pa nga kami nag-ki-kiss eh" announcement ko. Sabay-sabay bato sa akin ng tira-tirang fajitas. The whole time na nagkuwe-kuwentuhan ang mga bakla ay magkahawak kami ng kamay sa ilalim ng mesa, tila kami mga engot.

Nagkayayaan sa Malate for beer. Hindi sumama si Hobbes, hindi siya umiinom, hindi nagyoyosi, hindi nagpupuyat. Hinatid na lang namin siya sa may malapit sa village nila, at sa backseat ng carumba ni Iceman at ng jusawa niyang si Bronzey, we kissed.

At kinabukasan sa website ng PinoyPride.Org nauso ang PPO Blind Item at ang PPO-Paparazzi. Kaya pala hindi kami masyado niratrat ng tanong ay may ginagawang hiwaga ang isang badet. Talagang kinunan ng litrato ang hawak-kamay-hindi-kita-iiwan-sa-paglakbay-moment namin under the table. Ang tanong, saan na kaya napunta ang mga stolen shots na yun?

| | | | | | | | | |

Hinatid ko siya sa harapan ng GT Tower. His eyes were straining from preventing himself from weeping. Ako naman nagmamatigas talaga, isinaksak ko sa kukote ko na ito ang tamang gawin, na hindi talaga ako pwedeng makisawsaw sa kanila ng boyfriend niya. Masakit pala talagang gumawa ng tama, mahirap gumawa ng tama.

I went back to my Tower, and from there I could see his.

For days I wondered and obsessed if he is staring back at me from his window.

Weeks later I saw him, with a new guy.

My Tower started crumbling.

original post here: http://elfilli.wordpress.com/2008/01/19/a-tale-of-two-towers-and-a-pinkaloo-patio/

one-way ticket no.1 : sponge bob

Ilang beses nang sumasagi ang tuhod niya sa tuhod ko, ang nakapagtataka lang ay dadalawa lang naman kami sa upuang kasya ang tatlo.

Medyo delikado ang "tuhod at hita touch messaging" na isang technique para makipag-hook-up sa isang stranger sa loob ng bus with the utmost discretion and relatively smaller hints of malice. Lower-body ultrasensitivity at galing sa larangan ng "HoMorse Code" ay kinakailangan upang maiwasan ang di-inaasahang pagdapo ng tuhod sa panga (ni bakla) ng isang bruskong lalaki na inaakala mo nung una ay pamhin lang.

Pagkatapos ng ilang minutong tuhuran at thigh-muscle flexing ay nag-decide siyang hawakan ang kamay ko, na okay lang naman sa akin, until his palms got all sweaty. After 48 years of holding spongebob-squarepants' wet hands he got off with me on my bus stop.

"Saan ka ba nakatira?" tanong ko.

"Doon... " inginuso niya, "...lagpas na nga eh, kanina pa" dagdag niya.

"Eh ba't dito ka bumaba?" tanong ko ulit, na medyo irita na dahil hawak pa rin niya ang kamay kong nalulunod na sa pawis.

Hindi na siya sumagot, tumawid na lang ng kalsada, at sumakay ng bus pabalik.

one-way ticket no.2: tangkad-sagad

Kanina pa ako sinusulyap-sulyapan nung lalaki. Una kong naisip ay holdaper siya, kasi, err, mukha siyang holdaper(?). Nang hindi na siya makuntento sa patingin-tingin lang ay agad siyang tumayo at dali-daling pumunta sa kabilang dulo ng inuupuan ko, at ang tanging kapansin-pansin sa kaniya, simulan nung tumayo siya hanggang sa pag-upo uli, ay ang nangangalit niyang jun-jun sa ilalim ng manipis at maiksi niyang shorts. Malamang ay ilang kilometro na niya akong pinagpapantsayahan. Feeling ko naman!

Kaso he was not my type, patpatin ang katawan, humpak ang mukha, at parang walang bakas ng puberty. Bumigay lang ako nung hindi na makayanan ng shorts niya ang strain at inilabas si jun-jun na ubod ng yabang at tayog, alaga sa cherifer - tangkad sagad!

Kaso ulit, ng makita ko ang taong nakakabit kay Jun-jun Tangkadsagad ay medyo nagulumihanan ako eh. Should I or should I not? Mukha pa rin siyang holdaper.

Pero in the end, nakaraos din kami, meron nga lang isang-dipang espasyo ang naglalayo sa amin sa isa't-isa. Tipong you jerk-off on your own, i'll jerk-off on mine, noli me tangere.

Kaso ulit ulit, nagsimula siyang lumapit sa tabi ko, napansin niya sigurong may problema ako kung saan ko idi-dispose ang mga tiyanaks. Nang makalapit siya ay iniabot niya ang kamay niya sa likod niya, pormang may bubunutin, ay hudyat na yon para tumayo ako at kumaripas patungo ng entrada. Nilingon ko ulit si Tangkadsagad, nandun pa rin siya sa likod na pinanggalingan ko, may hawak-hawak na plastik ng pakete ng tissues.

one-way ticket no.3: inggetera

Para hindi ma-late sa klase ay nakikipagsabayan ako sa freshness ng mga estudyante at empleyado na papasok sa kolehiyo o trabaho. Madalas ay matatagpuan ko ang aking sarili na nakatayo sa aisle, sa gitna ng dagat ng mga tao, nakataas ang mga braso at nakahawak ang mga kamay sa estribo.

Masaya rin naman ang siksikan lalo na kapag nasa kumpol ka ng morning rush, and every man could sport a morning wood. Most of the time my hard-on finds its way to a backside of someone's welcoming and slightly gyrating arse.

So ayun minsan sumakay si Lalake kasama si Babaeng officemate. Due to my chivalrous nature (at type ko si Lalake), ay pinaupo ko si Babae sa lugar ko, para makapuwesto ng maayos sa likod ni Lalake, and lucky moi, the gyration began.

After a while, I notice that somebody from the front rows was eyeing us with suspicion. "Inggeterang bakla" naisip ko na lang. Pero maya-maya pa ay isang eksenang mula sa unang panahon ang nangyari, parang parting of the sea ang drama. Nang mahawi ang mga taong yamot na nagsisiksikan sa aisle ay nag-materialize sa harap namin ni Lalake si Inggeterang Bakla. Laking gulat ko na lang nang agawin sa akin ang Lalake ko, at nagsisigaw ng ubod lakas na "Para, itigil niyo ito!!!". May powers ata si Inggeterang Bakla, tumigil ang oras.

Bumaba ang dalawa ng magka-holding-hands, actually more of kinaladkad ni Inggeterang Bakla, ang noon ko lang nalaman na makati niyang jowa.

one-way ticket no.4: pre-nup

Tanghaling-tapat. Lalabas ako ng gates ng Mapua pagka-swipe ng proximity ID. Didiretso sa pinakamalapit na arko para makatakas mula sa loob ng pader na bato ng Intramuros. Maglalakad sa lilim ng walkway, at para na rin hindi mahagip at mabukulan ng mga napapariwarang golf balls, susuong at mag-spelunking sa sumbersible underpass at madadala sa kabilang dako ng kalsada, at sa pamamagitan ng time-space-warp ay mahihigop sa ibang dimensiyon a.k.a city hall.

Sa loob ng city hall may invisible bath house, makakapasok ka lang dito kung kelangan mo ng dukit(o kahit eye to eye combat lang, pampamaga ng ego). Parang Room of Requirement sa Hogwarts but much much sleazier. With the aid of my red tracing paper tube I was able to lure out somebody from the rumored bath house, me, like being candy to a baby. Ang totoo nahagip ang mukha niya ng tube na nakasabit sa balikat ko, and in an instant I have somebody to do the nasty with.

So sunud-sunuran naman si Kuya na naka-barong Tagalog pa, hanggang makasakay kami ng bus na tumigil naman sa may Quiapo para magpuno ng pasahero dahil bukod sa drayber at konduktor ay kami lang dalawa ang laman.

I only made three head-bobs on his bulbous head cause aside from nakakashokot ang ganoong mga scenario ay very first time kong suzumebachi, but nevertheless my helping hand finished the job.

"Ano nga pala'ng ginagawa mo sa City Hall?" tanong ko, while wiping my hand dry using his hanky.

"Ah... may inaayos akong papel... marriage license... ikakasal na ako... bukas" paliwanag niyang putul-putol.

Itiniklop kong mabuti ang shumodrax-drenched panyo at isinauli sa kaniya. I would have been his last willy and testicles. Probably.

one-way ticket no.5: ulirat

There are several reasons why I pick the last row of seats on a bus: 1) mas mahaba ang tulog ko, 2) kita ko lahat ng nangyayari sa harap, at 3) mas madaling gumawa ng milagro.

Siguro mahigit isang oras na akong nakatulog ng magising ng tulo-laway. Labinlimang-minuto na lang ay bababa na ako. Napansin ko na lang na may namumuong low-pressure area na pumapaimbabaw sa tatlong lalakeng pasahero sa harap ko, malalasahan sa hangin ang humidity ng sex.

As usual nasa likuran ako, dalawang rows sa harap ay ang dalawang lalaki sa magkabilang bahagi ng bus sa may tabi ng bintana, at ang isa pa ay nasa harapang row lang nila, sa may bandang aisle. At sa posisyon ng kanilang mga katawan, sa mga balikat nilang parang may scoliosis, at pagkakabali ng kanilang mga leeg ay nagsasarilinan ang tatlo sa ilalim ng kanilang mga maong habang nagsusulyapan sa kani-kanilang mga puwesto.

At isa-isang nag-spasm ang mga batok at napatingala sa kisame, at biglang nangamuy labahan ng pinutian ang loob ng bus. At isa-isa na rin silang nagsibabaan, pero yung isa sa pinakaharap hindi masyado siguro nasiyahan kasi ako ang pinagdiskitahan niya.

Alam niyang kanina pa ako nanunuod, kaya pagkatabi niya sa akin ay walang sabi-sabing binuksan ang zipper ng shontolon ko at masigasig na nagtrabaho. Medyo bastus siya, wala siyang paalam, walang... paalam... naaahhh... ganun... siyaaahhh... kagaling... aaaahhhhh...

At pagkatapos ng tatlumpung-segundo ay natauhan kaming dalawa. Hinihingi niya number ko at kung anu-ano pang impormasyon na matatagpuna sa bio-data, non-stop battery of questions, kaya na-imbey ako ng slight, so I gave him the you-already-got-what-you-wanted-now-fuck-off-look, and so he did.

one-way ticket no.6: karmina

Umupo si Mamang Kalbo sa kabilang dako ng bus sa parehong row na kinauupuan ko. And instantly we smiled at each other as soon as our eyes met, it was lust at first sight. Nang hindi na ako masiyahan sa ligaw-tingin ay tumabi na ako sa puwesto niya and we started doing our thing so that we could finish as quick as possible.

Nag jack-en-poy lang kami at pagkatapos ng sampung rounds ng pitik-bulag kami'y nag-orgasm. Nang mahawi at ulap ng kalibugan ay bumalik na ako sa puwesto ko at noon ko lang napansin na pwede siyang gawing butihing jowa.

So bumalik ako sa scene of the crime. He had just finshed cleaning-up and getting rid of any evidence or trace materials na pwedeng pagkuhaan ng DNA sample. Medyo nagulat pa siya ng slight sa aking pagbabalik, and he oddly pretended na walang nangyari sa amin kanina, parang first time niya akong nakita. Naghintay ako na may sabihin siya, pero mukhang walang bakas ng pagkakakilanlan. Naisip ko na lang na may goldfish-memory siya or what.

"Anong number mo? Kunin ko." istorbo ko sa kaniyang pagmo-moment sa tabi ng bintana.

He spun around and stared interestingly at me, as if he had just discovered a new strain of Ebola virus under a microscope.

And then I realized what that was about, because I invented that look. It was the you-already-got-what-you-wanted-now-fuck-off-look. And so I did.

| | | | | | | | | |

Ganito ako madalas dati, handang makisakay sa kahit na sino, handang makisabit sa kahit na ano, handang mapadpad sa kahit na saan, makadaan lang sa kung anumang magdudugtong sa akin sa langit.

Sa hinaba-haba at sa tinagal-tagal ng mga byaheng nasakyan ko ay wala akong narating.

Paikut-ikot lang ng ruta, walang simula, walang katapusan, walang patutunguhan. Someone said that "the journey is more important than the destination itself", but if you think you have been going in circles you better get off the frickin' bus. But this is bus life, someone drives, someone rides. Someone gets on, someone gets off. Someone gets left behind, others would chase after. Others wait for the next one. And the not so fortunate few get hit by one.

Hindi ako magandang halimbawa ng matalinong byahero , ang naiwan lang sa akin ay pares ng baga na nababalot ng polusyon, at bulsang punum-puno ng mga piraso ng punit-punit na one-way tickets.

Takdang Aralin:

1. Identification: Alin sa nabasang kalaswaan ang nagawa mo na? (10-60 pts.)

2. True or False: Nagsulat na ako ng aking cellphone number at katagang "M2M" sa upholstery ng mga upuan ng bus? (50 pts.)

3. Essay: Bakit mahalaga ang bakla sa ikauunlad ng mass transportation? (90 pts)

for your answers and comments go here: http://elfilli.wordpress.com/2007/11/23/commuter-chronicles-sex-trafficking-and-one-way-tickets/

"i accepted the fact that i am included in the pink spectrum, when i was 18, when i first fell in love with a guy 8 years older than me who already had a boyfriend that time. na-meet ko siya dakong alas-3 ng daling araw papauwi akong basang-basa ng ulan. niyaya niya agad akong makipag-sex sa kanya kaso tumanggi ako, amoy imburnal na kasi singit ko nun kasi lumusong ako sa baha ng maynila at tsaka wala akong alam sa sex nung panahong yun, todo kabog ng dibdib ko. siya unang nakatsupa sa kin. after 8 months of seeing him nabasag ang puso ko, buti na lang nabuo ulit. akala ko katapusan ko na nun, akala ko siya lang ang guwapo sa mundo, i was wrong."

                                                                      -- excerpts from "e l f i l l i b u s t e r i s m o"

Nagsisimula ang lahat sa pagbagal ng andar ng kulay puti niyang kotse, mahinang businang nagpapapansin, pagbaba ng heavily-tinted na bintana, isang mumunting kaway, at kasunod noon ay ang kaniyang winning smile, ang ngiti na dati ay ang nagpaparupok sa bawat haligi ng aking pagkatao na sa kabilang dako naman ay siya ring nagdadala sa akin papuntang langit, lupa, impiyerno... im-im-impiyerno.

Pinapansin ko naman siya sa tuwing magkakasalubong kami sa kalsada since pareho lang naman kami nakatira sa Taytay, sa iisang barangay kaya medyo napapadalas ang mga limang-segundong pagtatagpo. Hindi na masama ang loob ko, wala ng anumang bakas ng bitterness, ng kahit anong emosyon. Isa na lang siyang  ordinaryong mamamayan ng Pilipinas kagaya ng mga lalaking pinagbuhusan ko ng mahabang panahon makapag-move-on lang.

Pero six years ago may mga eksena talaga na kahit pagbali-baliktarin man ang mga bottomesa sa mundo ay mashu-shoot at mashu-shoot pa rin ang dapat pumasok... at lumabas... at pumasok.

Langit

Wala pa ang kulay puti niyang kotse noon, isa pa lang siyang hamak na reyna ng isang kiosk ng tindahan ng mga mumurahing eyewear sa gitna ng makasaysayang Ali Mall. Simula nung malaman ko kung saan siya nagtratrabaho ay inaraw-araw ko na ang pagbisita para lang magpa-cute. Imbes na sumakay ng bus galing ng Taytay hanggang Maynila ay magdyi-jeep na lang papuntang Cubao, sasabayan ko siyang mag-lunch (madalas nililibre pa niya ako), at tsaka sasakay ulit ng jeep papuntang Mapua. Uubusin ang oras sa klase sa kaiisip ng kung ano pwede ko ikwento sa kaniya na hindi ko ipagmumukhang-tanga o ignorante. Titipirin ang allowance para makabili ng gusto niya na hindi na man niya hinihingi, kagaya ng tsokolateng tatsulok o kaya kulay-taeng brownies, yung may walnuts pa, chuchal!

Hindi ko namamalayan na simula na pala yun, iyun na pala yun. Hindi ko alam na may mga bagay na nangyayari na hindi mo maiisip na pwedeng mangyari lalung-lalo na kapag hindi pa nangyari dati. Muntik ma-yari ang buhay ko dahil dito.

Kapag maaga siyang natatapos sa trabaho ay magmamadali kaming pupunta ng Gaylleria para manood ng sine. Holding-hands sa dilim at liwanag, palitan ng malamig na pawis sa palad, at nginig ng katawan sa bawat pagdikit ng init ko sa init niya. May konting laplapan habang unti-unting dumadausdos ang mga likuran sa upuan. At hinahayaan ko siyang molestiyahin niya ako, kahit nangangamoy Zonrox na ay siguradong may mantsa ang briefs ko kina-umagahan.

Pag-off niya naman ay magyayaya siya ng inuman na kadalasang tema ng aming mga naging dates, ("dating" na pala yun sa lagay na yun) at madalas ay sa mga convenient stores ng mga gasoline stations. Napaka-cheap. Napakasimple. And I totally loved the idea. Hindi kagaya ngayun na puro pagbabalatkayo, best expensive foot forward in the name of getting laid, played, and displayed. Anyway, mahina pa ako uminom ng beer dati, apat na San Mig Light lang, light-headed na ako. Iyon ang balak niya, for more molestation scenes (with consent) resulting to orgasmic convulsions and premature ejaculation. Nagaganap ang mga kababalaghang ito habang binabagtas ang kahabaan ang madilim na daan pauwi, naglalakad kaming magka-akbay pasuray-suray at sa gitna ng kalsada, sa ilalim ng alas-tres y medyang buwan, sa tabi ng puno ng aratiles o kaya ng sampaloc bigla niya akong luluhuran. Doon ko napatunayang nasa puno ang himala, at wala sa puso natin. Nangyari yung siguro mga 3-4 na beses, naglalasing-lasingan na nga lang ako para may dahilan na tine-take advantage niya lang ang mga pangyayari, natigil lang nung may nakasabay kaming mga aninong nagtitirahan sa di-kalayuan, mga malilibog na asong-kalye.

Pero there are times naman na pareho kaming hindi naglalasing-lasingan at kumakain lamang sa hindi masyadong sikat na branch ng McDonald's. Naaalala ko nun na kapag umo-order siya ng fried chicken ay walang natitira, pati buto kinakain niya. Ako naman ay masaya na sa french fries at McFlurry. McFlurry rin ang pangalan niya sa cellphone na hinihiram ko pa sa ate ko.

Impiyerno

Magtatatlong linggo na ata kaming nagkikita noon, I was spending more and more time with him, I was already breathing him, dumating na yung nakakatakot na point na hindi mo na kayang mabuhay ng wala siya. Siya na ang bagong sentro ng solar system. Then one day may isa pang planetang nagbabalik mula sa kaniyang orbit.

"Nandiyan siya, Fill" sabi ni McFlurry, parang tonong nag-so-sorry.

"Ha? Sinong nandyan?" tanong ko, walang ka-ide-ideya kung sinong tinutukoy niya.

Maya-maya pa ay may kinawayan siya sa dakong likuran ko, at lumapit ang isang lalaki.

"Fill... si Chad... Chad... si Fill..." pagpapakilala ni McFlurry na parang kulang-kulang sa detalye at labelling.

Ganito dapat: "Fill... si Chad, boyfriend ko, siya ang legal kong asawa... Chad... si Fill, isang fling, isang rebound, isang cumpanion, isang beer-buddy with a taste of fellatio on the side."

A much appropriate introduction that could result to pleasantries that could start another Trojan War. McFlurry's face was so contorted that it could like launch a thousand shits. Thus, we'll settle for the "Fill... si Chad... Chad... si Fill"-exchange. 

Pero yun ang totoo. Nanggaling sa mahabang pagtatampo si Chad pagkatapos ng isang matinding away kaya nawala siya sa eksena. Nagkataon naman na dumating ako sa buhay ni McFlurry. Magda-dalawang-taon na pala silang magjowa. Hindi ko alam na I was already playing the querida-role all that time, the little dirty mistress. Parang eksena sa Grey's Anatomy.

Since then things got really complicated, absolutely in-love na ako and I could not let go of what I'm feeling because the feeling would not let go of me either. The ridiculous menage e thwart went on and on. Dalawa kaming bumibisita sa kaniya sa trabaho, the three of us would have lunch together, dates would be scheduled, there are times that we would go home to Taytay together, but since si Chad ang legal wife he is the one who would be spending nights at his home samantalang ako hanggang kalye lang.

Hanggang kelan?

Hanggang kelan ako tatagal ng ganitong klaseng sistema at lebel ng kamangmangan?

Eight months, ganun katagal. Mataas pa ang tolerance ko sa pain at ang optimism ay hindi matularan.

Sa unang sabak ko sa giyera lumabas akong luhaan, sugatan, duguan. Pero mas dumudugo ang utak ko ngayun habang iniisip kung paano nangyari yun, kung bakit ko hinayaang maging ganoon. Pag may Piyesta ng mga Tanga ako marahil ang kanilang Santo.

Lupa

Nagtatapos ang lahat sa pagbagal ng andar ng kulay puti niyang kotse, mahinang businang nagpapapansin, pagbaba ng heavily-tinted na bintana, isang mumunting kaway, at kasunod noon ay ang kaniyang winning smile, sumakay ako sa loob, sa may backseat, kasama niya si Chad sa harap.

Magwawalong-taon na sila.

And for the the very first time in my life I was genuinely happy for somebody.

I was happy for myself.

this means war!

 

the original entry could be found here: http://elfilli.wordpress.com/2007/09/05/menage-a-thwart-langit-lupa-impiyerno/ .

 

 

 

 

Naglalakad ako kasama si Lalaking Puwitan sa mga tabing-kalsada ng Quiapo, na mararamdaman mong bawat sulok dito'y sumisigaw ng sex; DVDs, mga pilik-mata ng kambing, porn magazines, at mga putang wala pang kinse anyos. Sinusundan ko si Lalaking Puwitan dahil first time kong magawi sa lugar na iyon sa ganoong dis-oras ng gabi, lakad lang nang lakad hanggang sa lamunin siya ng isang eskinitang may kadiliman at tuluyan na siyang naglaho sa swinging double-doors, (yung tipong pintuan na napapanood sa mga cowboy movies) paakyat ng hagdanan papuntang langit, well papanhik ng motel.

After three hours of non-stop fucking sa madilim, madumi, at amuy-"ewan" na kwarto ay sumuko na kami, hindi talaga kami makakabuo ng sanggol, habang ka-jamming ang mga surot. Nang nakasakay na ako ng bus pauwi ng Taytay ay nag-text siya:

"I luv u".

| | | | | | | | | |

Medyo matagal ko na ring kilala si Callboy. Bago siyang salta sa grupo naming mga bakla. One time ay napag-trippan naming lumabas at mag-date after the laflafan incident sa backseat ng carwahe ng isa pang friend right after the bale-balentong, basa-basaan, bunggu-bungguan, basag-basagan ng tonsils sa katitili portion ng Enchanted Kingdom.

The date was okay, at sa hinaba-haba ng prusisyon ay sa motel din ang tuloy. After ma-burn ang lahat ng calories na naipon sa dinner ay mega-cuddle na kami, habang nakatingala, nakatingin sa repleksiyon sa kisame ay may narinig ako:

"I love you".

| | | | | | | | | |

Pinisil ko ang puwit ng isang Sex Guru na katabi ko sa sinehan. Kanina pa kasi kami nagpapatintero sa dilim at liwanag. Pinisil niya ang kamay ko at hinila palabas ng mall, kumain sa Mcdo with kasamang getting-to-know-slash-an-excuse-to-build-a-some-sort-of-relationship-dinner, sumakay ng FX, dumiretso sa motel.

Lumipad ang aming mga saplot sa katawan, pero sandali lang, naligo rin naman muna kami bago magpapawis, nauna siya, at pagkatapos ko, paglabas ko ng pinto ng banyo ay sinalubong ako ng,

"I love you".

At lumipad ang libog ko sa katawan, na nanumbalik naman dahil na rin sa kaniya. Sayang, sobrang sarap pa naman ng sex. Nag L.Q. pa kami habang binabagtas ang kahabaan ng Aurora due to the fact that I just wanted to, alam mo na, just to fuck.

| | | | | | | | | |

Nakasabay ko sa bus si Gym Bunny, tumabi siya sa akin, at sabay kami bumaba. Tumuloy sa apartment niya. Isinagawa ang krimen sa living room sa baba, sa may carpet, sa malamig na sahig din, sa lumalangitngit na sofa, pero tahimik naming ginagawa ang krimen  na tipong kahit S.O.C.O. ay mahihirapang lutasin ang misteryo at dahil na rin sa may natutulog sa itaas.

Naka-jackpot ako kasi pumatol ang isang Adonis na katulad niya sa isang Buteteng katulad ko. Nang matapos ang saksakan, ay hinugot si Junjun sa loob ni Adonis, tinanggal ni Adonis ang kapote ni Junjun, pinagmasdan niya mabuti at dahil isa siyang birhen ay nasipat niya ang konting mantsa ng dugong galing sa kaniya.

"Okay lang yan, love naman kita eh", assurance niya.

| | | | | | | | | |

May nakasabay din ako mag-yosi, si Boy Hit Me Baby One More Time. Isa ring empleyado sa pinakamataas na building na pinapasukan ko noon sa Makati. Niyaya niya ako mag-check-in since pareho naman namin off kinabukasan.

He paid for a 12-hour stay sa room, fuckathon kung fuckathon ang labanan and to set the mood bumili ako ng 6-pack (beer) pampawala ng 6-pack abs at inhibition. Next thing I know he started exhibiting what I supposed to identify as masochism, pain is pleasure ang bet niya.

In spite of the murahan, the spankingan, and the other physicallan scenarios he could think of (which hindi ko na masakyan) ay nakuha pa niya akong sabihan ng...

Alam niyo na yon. 

| | | | | | | | | |

Recently lang ito nangyari. Since nawalan na ako ng libog for the past several months to have sex or just meet people in the real world for the sake of meeting people, i resorted to the wonderful and convenient world of the Unsure/Unlimited, phone sex that is, oo meron pa non.

Buti na lang mayaman siya sa load na kahit pa long-distance ay call lang ng call. This is the safest sex ever, unless you shove your cellphone up your arse and let it vibrate first for 5 minutes before you answer it. Kadeers ata yun ah.

Behind the mandatory oooohhhs, aaaahhhs, and fa-la-lahhs ay nakakaraos din. Natigil lang ang nightly sessions nung naging,

"Ahhh-looooove-youuhhhh" ang na-i-ungol niya.

| | | | | | | | | |

How many times has this happened to you?

Tipong someone has to spoil the fucking moment (pun not intended) with feelings of love, or what seems to be. Dapat there's this restraining order on those people who easily mistake sex for the "L" word, okay lang sana kung "U-S-T" yung last three letters, kaso hindi eh. Talk about finding love in the most unexpected fucking places (again, pun not intended).

It's either there's something wrong about them, or there's something so right about me. I wont go for the second reason though, cause I know much about myself to have not sex with a cloned Butete.

Pero siguro, they were just smothered with all that libido, or drowned with semen, or had their heads banged-up against the headboard so hard that they started hallucinating love. Or it's just their way of scaring people away for all one-night-stands should only stay for as long as, well, one night.

Is this the generation wherein good (first) fuck equates to a long-lasting relationship? What's the difference between a fucking love and a loving fuck?

It makes me think and ask myself, have I done this before to someone else? Kung nagawa ko man hindi ko na maalala, baka nadarang lang sa init, nalunod lang din sa tamod, at nabagok ang ulo ko.

Could somebody fuck love out of me.

Para naman malaman  ko kung meron pa ako noon.

 

 

 

P.S. 

The events mentioned above happened in the span of 6 years, so please dont think that I am such a whore or something.

 

Defensive lang.

 

Nabanggit sa akin ni Gorgeous Thing ang naging trabaho niya dati: ang trumabaho at magpatrabaho sa iba, iba't-ibang klase ng "jobs". Laman siya noon ng isang sinehan sa Cubao kasama ang iba pang nagpuputa para magkapera. Pero nung panahong iyun ay hindi salapi ang habol niya at aksidente lang daw ang pagiging male prosticles niya.

| | | | | | | | | |

Interview With The Trampire:

Fillomena Biglangtuwad: Paano ka nag-start magputa?

Gorgeous Thing: Ala lang. Nanghahada lang ako tapos one time yung humada sakin na quiet type binigyan ako ng pera pagkatapos ng sex. etc. etc. Pero before that incident alam ko na na may ganung drama dun (Ali Mall). Kinarir ko na after - for money and (maybe) validation ng ng ganda at worth ko as a person.

Fillomena Biglangtuwad: Magkano "palitan ng dolyares nun"? Magkano ka, magkano ang isang tumpok ng laman mo? 

Gorgeous Thing: Kahit libre sumasama ako basta gusto ko at gusto ako. Kulang lang siguro sa attention. Absentee father at cold heartless mother = KSP sex kitten. Presyohan nun ay 200 to 500. Ganda mo na at yaman booking pag 500. Pag artista mga 1500 to 2000. Ngayon 1000 (daw) ang boylet sa tabi tabi. Pero halos ganun pa rin - 300 to 500

Fillomena Biglangtuwad: Gaano katagal kang nagpakapokpok?

Gorgeous Thing: Mga 15 years. Started when i was around 19 til mga early thirties. Syempre mas marami booking nung bagets pa.

Fillomena Biglangtuwad: At ano ginagawa mo sa pera?

Gorgeous Thing: Spent it mostly on food, tapos small things like books, knick knacks, and clothes - not really into clothes. Siguro yun in order of deprivation.

Fillomena Biglangtuwad: Masaya ka naman sa ginagawa mo?

Gorgeous Thing: At first. Pero human nature - insatiable want. And i have to pretend to be straight for them to love me. So i never really got the love i was looking for.

That time masaya ako. Had friends in the trade. I was doing something radical without excuse na napilitan o tinulak ng kahirapan. Proud pa nga ako nun.

Masarap mapik up - magkakapera ka na, mas cute ka kesa sa iba, new adventure, new partner, new opportunities.

But they did not mean a thing (at matanda na nako bago ko na-realize yun. Di ako yung gusto nila. Its the illusion that i give to them. At yun din ang nag attract sakin - yung illusion which remained an illusion because i was just playing a role - the happy hooker.

Fillomena Biglangtuwad: Bakit ka tumigil?

Gorgeous Thing: Old age - tamad na ala na gana. Cant deliver the best service anymore (pride)

Fillomena Biglangtuwad: What made you stop?

Gorgeous Thing: Ininglis mo lang.

Fillomena Biglangtuwad: Oo nga no. *toinks* Hanggang ngayun ba ganito ang ginagawa mo, naghahanap ng validation?

Gorgeous Thing: Di nako nagpapabayad pero hanap pa rin validation (siguro) kaya nga online pa til now.

Fillomena Biglangtuwad: Naghahanap ng love?

Gorgeous Thing: Yes- the elusive dream.

Fillomena Biglangtuwad: Naghahanap ng taong makapagsasabi sa yo na maganda ka, na mahalaga ka sa kanya?

Gorgeous Thing: Marami na nagsabi nyan. pero ala pa yung totoo na no matter what, no matter where, no matter how far...

Fillomena Biglangtuwad: At kung may magsabi man sayo, naniniwala ka ba?

Gorgeous Thing: Action speaks louder than words - di sinasabi yan. Meron na ring mga sincere kaso sila naman ang di ko gusto. (or reject ko kasi gusto nila ako - analyze ko pa- will keep u updated.)

| | | | | | | | | |

Eh ako kaya?

Gaano ako ka-cute?

Gaano ako kabenta?

Magkano kaya ang isang tumpok ng laman ko?

At ilang beses kaya ako mava-validate?

Para masagot ang mga tanong ay pinaka-carwash ko ang sarili ko. Naka-apat na pabalik-balik sa Reyes Hair Cutters bago nakuntento sa pugad sa ibabaw ng ulo ko na tiyak na ikamamatay ng kung anumang shushunga-shungang ibong magkakamaling dumapo. Naligo, uminom, suminghot at nagpakabangag sa perfume na nabili sa suking Bumbay ng hulugan, 5/6 ever. At lastly pumormang parang Pokahontas. Since parang may dala akong 5-month old na sanggol sa aking sinapupunan ay nag-black shirt ako, body-fit siya na hindi ko naman sinasadya, masikip lang talaga ng slight, dark denims and a pair of black leather shoes for the ilusyunada-ako-slim-effect at voyla! The perfect putanesca! or bouncer or bodyguard ni congressman with matching shades for that super-pamhinta-mambubugbog-sa-kama-effect.

So saan naman ako ra-rampaging-bull? Marami veterans sa Ali Mall, hindi ko pa ata kayang makipagsabayan sa mga seasoned hookers. Sa Gayway Mall: yung mga baguhang Pokahontas ay nandun na lumipat from Ali Mall, wiz din keribelles. Sa Megaymall, haggardness from building A to building B, masyado malaki dun. Sa Gaylleria kaya, tumpak!

Sabado.

Sakay ako ng bus papuntang Ortigas, Click! Click! Click!. Three guys checked me out, or so i thought bago pa man ako naka-upo. It's either super cutieness ketch nung araw na yun OR noon lang sila nakakita ng buteteng naka-mohawk. Either way at least hindi na ako KSP.

Nang makarating ng Gaylleria ay dumiretso sa sinehan, 10 minutes na lang ay magsisimula na ang Eragon kaya bumili agad ako ng ticket at sumugod sa loob. Sa harap ng double-doors may isang mamang isang-dipa ang balikat ang nakaharang, nakayuko, busy pag-te-text.

"Excuse me po" sabi ko. Tumabi lang siya, umalis sa dinadaanan ko, tuloy sa pagte-text, kulay-blue ang mukha dahil sa backlight ng cellphone. Punta muna ako washroom baka may booking na, kaso wala eh. Weewee lang ako at maya-maya ay may tumabi sa akin. Ang mamang isang-dipa ang balikat at hindi na blue ang mukha niya, hindi na siya nagte-text, iba na ang hawak niya at pinapakita niya ito sa akin at ako'y medyo nagimbal, ikamamatay ko iyun pag isinaksak sa katawan ko. Hindi pa matigas pero, shiyet! Yun lang masasabi ko.

Flush! ako.  Flush! siya.

Magkatabi sa harap ng salamin. Naghuhugas ng mga kamay. Nagkatinginan.  Nagkangitian. Click!

Siya si Martin (not sure kung real name niya yun) nag-gi-gym sa Gold's sa baba, masarap yumakap, makinis ang balat, ang kaso sobrang libog. Muntik siya mahuli ng usher habang nakapasok ang kamay niya sa pantalon ko while we were "watching" the movie. Gusto ko mag-concentrate sa panonood kaya medyo hindi ko siya pinapansin sa ginagawa niya sa akin. Na-bore nga ata eh kaya nagpa-alam mag-C.R. at after 15 minutes ay bumalik siya na may mga ngiti sa mga labi. Tsinupa daw siya nung isang bagets sa washroom at nilagok daw lahat. Every once in a while ay tatayo siya at pupuntang C.R. at may bagong kwento. Na may humila daw sa kanya papasok ng cubicle at gustong magpa-bottom, na may dalawa daw na lalaking rumoromansa sa kanya at kung ano-ano pang kabarberohan. Mas kelangan niya siguro ng validation, pero sa tingin ko naman ay hindi na. Ganda ng katawan niya, ganda ng kutis niya, mukha naman siya may kaya, mukha naman may utak, may mukha namang hindi ikakahiya. Bakit kaya nandito rin siya, alam ko wala siya balak manuod ng sine kasi matatapos na eh hindi pa niya alam kung sino si Eragon. Uragon lang marahil. Umalis siya bago matapos ang pelikula, may booking daw siya at kelangan lumabas at mag mot-mot, binigay niya number niya sa akin sabay sibat.

Natapos ang pelikula, Tom Jones na ako, nagpatatak sa manong guard para makabalik mamaya, para ako naman ang mag-cru-cruise sa madidilim na sulok ng sinehan. After lumafang ng Tofu Steak at Chicken Don ay mega-antok na akey, so balik ako sa loob ng sinehan at after several minutes ay isa na ako sa mga humihilik. Nakatulog ako the whole time at nagising nang biglang dumagundong ang Pambansang Awit Ng Pilipinas, shiyet LMF (Last Minute Fuck), uwi na ako nang makaborlog ng maayos. Kahit medyo pupungas-pungas pa ay umisquierda at tumungo ng washroom, at ako ay nakakita ng isang apparition, si Banker. Click!0 Tumigil ng mga 5.3 seconds ang tibok ng puso ko. Lumapit ako sa kanya at umihi sa urinal. Nagkatinginan kami sa mata, ngumiti siya sa akin, nadismaya ako ng konti.

Shiyet! Hindi pala. Isang malaking halusinasyon. Malamang dahil sa tagal ko ng walang sex ay kung anu-ano na ang pumapasok sa utak ko, hindi siya si Banker. Siya si Jay (not sure din kung real name niya) isang area manager ng restaurant, T.G.I. Friday's daw. At dahil dala na rin ng kalibugan at kahawig niya si Banker ay sumama ako sa kanya sa Pasig. After 8 months of abstinence ay nadiligan na naman ang natutuyo kong flower. Charot! Bumalik kami ng Ortigas, he gave me his number, dumiretso ang taxi niya sa Brick Road sa Cainta kung saan nandun ang isa pang branch ng T.G.I. Friday's at ako naman ay nag-abang ng taxi ko pauwi ng Taytay.

Tapos na ang Validation Process and i think it was more than enough. Uuwi na ako at ma...

Beep! beep!

"Taytay Hi-way?" tanong ko.

"Sige sakay Bossing", anyaya ni manong taxi driver. "Bakit hindi kayo pinasakay nung dalawang naunang taxi?" usisa niya habang nagmamaneho sa kahabaan ng Ortigas. 

"Yung isa sabi hindi daw sila nagpupunta ng Taytay, tapos yung isa gusto pati pabalik niya dito sa Ortigas babayaran ko, ang kukupal", buwisit kong sabi. Napangiti si manong taxi driver, at medyo nalusaw ang mascara ko, pamatay ang ngiti.

"Mga kupal nga." sang-ayon naman niya.  "Saan kayo sa Taytay bossing? Sa Cainta ako gumagarahe eh." tanong niya ulit.

"Sa may malapit sa Siena College, saan kayo sa Cainta?" tanong ko.

"Sa may Parola likod ng Jollibee" sagot niya.

May apat na anak si manong taxi driver, ang asawa niya ay pupunta ng Italy para magtrabaho, kanya ang taxing minamaneho at binabyahe niya ito araw-araw.

"Sa call center ka ba?" tanong niya sa akin. Tumango naman ako. "Diyan sa may Junction, sa Robinson's yung office namin." Tumango siya. "Madami ba chicks don?" tanong niya. "Maraming magaganda" (at isa ako don, char!) sagot ko.

"One time may sumakay na babae, dalawa, parehong laseng, pinag-trippan ako. Nakiki-paglaplapan sa akin habang nagmamaneho ko" kwento niya.

"Sana nag-check-in na kayo sa motel" usisa ko.

"Ayoko eh, wala ako pera non, kakahiya naman kung sila magbabayad" ngisi niya. "Pero ang galing nila pareho!" Nakita kong kinambyo ni manong taxi driver si manoy. Ngumiti siya sa akin. At nalusaw na naman ang mascara ko.

"Diyan mo na lang ako ibaba sa may Tropical Hut, kain lang ako, gusto mo samahan mo ko?" baka-sakali ko.

"Kalalabas ko pa lang eh, mayayari ako ni misis kapag hindi ako nakapag-intrega" sabay tawa. Tumigil ang taxi, inabot ko ang bayad.

"Salamat bossing, next time na lang siguro tayo lumabas, Derek name ko" (hindi ko ulit sure kung totoong pangalan yun) sabay pisil sa kamay ko. At nalusaw ang kamay ko. "Kunin mo number ko, ayan o nakasulat sa pintuan sa tabi mo". Ni-save ko naman.

At dito nagtatapos ang ka...

Hep Hep Hep! But wait there's one more.

Habang ako ay lumalafang ng Clubhouse sandwich sa Tropical Hut ay may pumasok na model-modelan sa tangkad na lalaki, umorder ng food at umupo sa kabilang mesa sa harap ko. Dumating ang order niyang breakfast, madaling-araw na kasi. Between bites of garlic toast and sips of pineapple juice ay nagkakatinginan kami. And from all the guys that i have met that day siya ang pinaka-guwapo. His oval-shaped face was outlined by facial hair trimmed with utmost expertise to make him look even sexier. He has dreamy eyes. His nose was perfect, at shiyet parang gusto kong ibaon ang sarili ko sa mga dimples niya. Sandali lang, bakit niya ako nginingitian ng ganun.

Ohmyguard!

Naubos ko na ang food ko at siya rin naman, pumunta ako sa washroom and he followed me there. Habang umiihi. Nagpapakiramdaman. Nangiti siya and i saw it from the corner of my eye, nangiti na rin ako.

"Hi." sabi niya.

"Hello." sabi ko.

Ishmayl lang ng ishmayl.

Lumabas kami ng washroom. Lumabas kami ng fastfood and started walking home. Walking. Magka-akbay. Shmiling a lot. Talking a little. Tila kami mga timang.

"Do you wanna sit?" tanong ko, sabay turo sa isang madilim na waiting shed, dahil sa madilim kong balak. Charot!

"Sige" sabi niya, ang tipid.

Walang katapusang ishmayl at sulyapan, tila parehong pa-girl, hindi naman ako ganito dati, kung sunggab, sunggab agad! Kaso para akong pusang naiihi a thousand times over sa kilig na nararamdaman, hindi ako makapagsalita ng maayos, hindi nga ako makahinga ng tama, feeling ko any moment eh magfe-faint na lang aketch, pero witchelles ko keri mangyari yun.

Eto na.

"Do you kiss?" tanong ko.

"Okay lang" sagot niya.

Taposssss...

Nagkadikit mga labi namin, dila, ngala-ngala, tonsils, esophagus, hanggang matikman ang gastric juices ng isa't-isa. Ibig sabihin torrid kung torrid. Slight lang naman. 12-minutong umaatikabong laflafan.

Hindi namin alam may nanunuod pala sa amin, at bigla itong kumahol, buwiset na aso yan, pampasira ng moment.

Ishmayl na lang ulit. Nakita ko ang rumorondang van ng Barangay Tanod na papalapit sa amin at dahil dun ay niyaya ko na siya sumibat, ihatid ko na siya sa sakayan ng jeep. Taga-Taytay din, well bumibisita sa brother at pudra niya dito sa Pilipinas. At ang sabi niya lilipad na ulit siya sa kung man siya galing sa Linggo. Mukhang familiar ang eksenang ito, nanggaling na ako dito, hindi ko ito keribelles, so witchelles na lang.

Aside from that, mukha siyang sensitive, deep, romantic, and sweet, at ito ang mga bagay na ayaw ko sa isang tao, as of this moment. Hindi ako ready sa mga ganitong mga bagay. I just need insensitive, shallow, unromantic and bitter people like me just to not be a victim of mutual attachment or a possible suspect for a rebound relationship.

Binigay ko ang aking kunya-kunyariang number.

At nagpaalam.

A lot has happened sa loob ng isang araw na pwedeng mangyari sa isang lifetime. That day was so long, yet life is so short.

And again my lifecycle is starting once more.

Isa na naman akong higad.

Isang mataba at makating higad.

 

Eat us now and we'll be yours forever.

We might even turn into butterflies in your stomach.

Not!

Galing ako kagabi sa birthday celebration ng aking junak-junakan na si Boobita Rose. Nagiging suki na kami ng Greenbelt Mcdo pag gusto ng kiddie party ng hindi naman masyado ka-kiddiehan na mga badets. All went well and as always we had a very happy meal time, pwera lang sa akin kasi i threw-up everything that i shoved down my stomach. Maybe due to the lack of deep-throat action. Hindi na naprapraktis.

Well anyway, i had to go home early kasi i have to go to work early, i'm starting to hate my shift, pampasira ng homo-social life. I took the bus from Ayala to Ortigas and another one from Ortigas to Cainta. Medyo late na kaya matagal na bago dumating ang sasakyan.

Habang nag-aabang ng bus ay nakaramdam aketch ng, not just one, but two homosexual signatures that i have picked-up within the 15 yards of my gaydar. Isang badet na nangangailanagn ng Incremin ngunit may nakakahumaling na balbas at yung isa naman ay halos kasing lusog ko: bulging.

Halos tumagal ng ng bente minutos ang titigan, pormahan, kindatan, pagpapa-cute at pakikipaghulaan kung bakla ba talaga ang isa't-isa. Matagal ko na itong hindi ginagawa kaya ang bagal-bagal ng pagproseso ng mga signals. Hindi ko alam kung kelan puputok ang bulkan, kung kelan titilaok ang manok, kung kelan mamumula at lalaki ang ulo.  At sa totoo lang nahirapan akong i-decipher ang Baditchi Code.  Lalo na dun kay Boy Balbas.  Eh kasi naman pag tinitignan ko siya at nakatingin din siya sa akin, meaning nagtitinginan kami, aba, nagpapamewang ang loka, para bang sinasabing, "Anetch ang sina-sight-sight mo dyan? Baklitang to?!?". Si Boy Bakat naman, hindi ko masyado pinapansin kasi sa laki niya, baka hambalusin lang niya ako ng bagelyang hawak niya.

Sa sobrang tindi na ng tensiyon sa pagitan namin tatlo ay nakagawa na kami ng sarili naming Bermuda Triangle, nag-e-evaporate na yung mga pedestrians na dumadaan sa loob ng tatsulok (etch lang!) Pero parang ganun na rin yung feeling.

Since naiinip na ako, i made one more desperate move, my secret weapon.

Nang papahinto na yung bus ay nilapitan ko ng slight si Boy Balbas, nilabas ko dila ko, at inabot ang kaliwang butas ng ilong ko. At nakita ko reaksiyon niya: priceless!

Ni minsan hindi pa pumalya ang da moves kong iyon. Kaya ayun ang sumunod na eksena ay sa likuran ng bus. Wagi.

PeRo.

Sumunod sa dulo si Boy Bakat, and i think ay nakita din niya ang pagdila ko sa ilong ko. Naging 3some tuloy ang tema. Ako sa bintana sa kaliwa, si Boy Balbas sa bintana sa kanan, at si Boy Bakat sa gitna. Walang umiimik. Pampasira talaga ng diskarte, ang hirap maging talented.

Magkakatabi na kami. Tsaka ko lang napansin na mas yummy pala si Boy Bakat. Naisip ko na kelangan ko na idispatsa si Boy Balbas. Una ko sila pinagbayad ng pamasahe para malaman ko kung saan sila bababa.

At Voila!

Next thing i know, magkaholding-pinkies na kami ni Boy Bakat at thank goodness... hindi Felix ang pangalan niya.

I have not gone-out with anyone since last May, since the one that i was dating decided to leave me. Or maybe, just maybe, walang gustong makipag-date sa akin. I could not pinpoint the reason why i still went out last night with one of my ex’s, all i know is i have no if’s, and’s, but’s, or whatever to worry about. I’m jaded, let’s bring it on.

I think my date last night has been cyber-stalking me; reading my blogs, following me around the milky-gay galaxy, OR baka feeling ko lang yun. Kasi bigla na lang siya nag-send ng private message out of the blue (or pink), timing na timing sa break-up namin ni most recent ex. Then one thing lead to another and dumating sa point na were talking about continuing where we left off, SA KASWAL NA PAMAMARAAN. Where everything that we would do would have a prefix pseudo- before them. pseudo-dates, pseudo-holding hands, pseudo-lovemaking, pseudo-kisses, pseudo-hugs, dahil baka daw itong ganitong klaseng arrangement ang mag-work para sa aming dalawa. Malay nga naman namin kung pseudo-hurt lang ang mararamdaman namin if the time comes na kelangan uli maghiwalay.

Pwede!

So ayun, ngarag ever na gumorlah akey sa malayong malayong lugar ng Mall of Asia, selfish kasi siya, sa Pasay siya nakatira eh (may dala nga siyang bisikleta papunta dun) at ako naman sa liblib na lugar ng Taytay pa nanggaling, ilang baging ng puno ng balete at sampaloc ang pinaglambitingan ko bago nakababa ng bundok namin, after an hour and a half of travelling, i laid eyes again on the most gorgeous thing ever.

Thing-ina naman oh!

Why is it that you can’t have the one that you want. Or if you already have what you want, you suddenly realize that you really don’t need what you want after all.

Gorgeous Thing: “F4-ish ang look mo ngayun a”

Paunang bati pa lang, patok na. Since F4 ang look ko, itago niyo na lang ako sa pangalang Dao-Ming Shit.

Dao-Ming Shit: “Inggetera, ala ka kasing buhok”

Gorgeous Thing: “Kakaimbey ka naman kasama, ang ganda-ganda mo, callgirl na callgirl and dating”

Dao-Ming Shit: “Namu!”

Ganito kami ngayun, hindi ko nga malaman kung bakit kami hindi nagtagal nuon, 12 days of christmas lang ang inilagi namin on each other’s arms last December.

Flashback… back… back… back…

(Cue Harp-Playing-Angel)

December 02, 2005

So i was suppose to meet-up with a few guys from guys4men that Friday night at around 7pm at People Support Starbucks sa Makati. May imi-meet din akong guy sa makati, who is also a g4m member, two birds with one stone i thought, it turned out that the guy is bigger than your average bird, a species on it’s way to extinction, very rare. But before that…so he told me that he’d be out from work at around 6:30 pm, so that gives me a mere 30 minutes of a possible catastrophe, i am not good with first dates. i told him we could meet-up at glorietta, he said we could have the burger king at the second floor as the rendezvous point, pareho kami late, siya ng 30 minutes ako 32 minutes. I have read his profile sa g4m and stared at his pictures, he looks okay, okay meaning normal, average. Laman tiyan din to, sabi ko. He was the one who first sent me a private message asking “do you want to hook-up?”, naisip ko agad sex. Due to a dry spell, am so desperate to get laid that time. I was’nt expecting that he would be unexplicably sexy, i was definitely intimidated and got insecured for the very first time in my gay existence. And that was really something. I was greeted with the perfect smile and the warmest sweaty hands ever, i found that amusing, he was as nervous as i was, but were both practically playing it cool, we need to impress each other. We did’nt know what to do first, i told him i already had dinner, and by the looks on his face he is famished. our feet took us outside glorietta, he bought a pack of cigarettes, “lucky strike” lucky and strike, two words, made me think which word would mean more. We went to outback, the smoking area is full, we went around the area, giligan’s and gerry’s were full as well, then we reached a very familiar place, global cafe. (where pporg members including me had coffee ever wednesdays at figaro for the past few weeks) so he ordered something I havent heard of before, and two beer cans of san mig light. Nung tig-apat na beer na kami, there were fireworks na, literally. i dunno why, pero nagpuputukan sa likuran namin. We were able to cover as much ground as possible, actually he was the one who is doing much of the talking, naturally, his a PR man of an events organizing agency, I was just there staring at him, listening, answering questions, and asking back as well. Pero I was really bedazzled by his smartness, sexiness and silliness. Shit, this could not be happening to me!

After munching on the most expensive cheese sticks ever and something that resembles an uncooked lumpia wrapper and a few cans more we were both hyped and me a bit tipsy. He was intoxicating.

We decided to watch the Exorcism of Emily Rose 30 minutes before midnight. Nung pumasok kami, walang kibuan, pero nung dumilim na, kamay ng isa’t-isa ang hinagilap.
Magugulatin pala siya, sa laki niyang yun. Ni-ready ko yung sarili ko na hindi magulat sa mga frightening and suspenseful scenes, pa-impress ba.

Kami ang huling lumabas sa sinehan, magka-akbay, and man he still smells and looks wonderful.

The following morning he smelled and looked better… naked.

So parang first date ulit, super backtrack, sharing in the city, anik-anik ang mga nangyari after we parted, sino naka-sex, ano ang naka-sex, bakit mahalaga ang sex sa baklang pilipino? At bakit kami magkasama kagabi, ng walang nangyaring sex. Tama ba yun?!? Teka teka teka!!! Bakit wala? Huwaaahhhh!!! Napatunayan namin na hindi totoong aphrodisiac ang talabang nilafung namin habang nyumonyomo ng beeru. 5 months na akong walang nalalaman tungkol sa pagpapalabas ng libog sa katawan. Papasok na ako sa kumbento or sa Man-Hater’s Club. (Atin-atin lang to a, pag may lumabas sa Bulgar o sa Tiktik about an old lady dying due to internal bleeding by Racumin-ingestion, gawa niya yon, one of his brilliant plans. Nyahahaha!) Wag na itanong kung bakit.

Pero we had fun, well I did, ewan ko lang sa kanya. Never a dull moment, i love dating him. Of all it’s subtleties, masasabi kong sweet, smart, silly, sexy, at sensitive ang Gorgeous Thing, comflit fuckage.

After chugging down a bucket of alcohol and getting intoxicated with so-so bossa music, we decided to stroll around, first time ko sa Mall of Asia so medyo masakit sa paa. We had a coupla slices of chocolate cake sa isang shop na may papalicious owner. Pinagod namin mga sarili namin sa paglilibot hanggang makarating kami sa bayside, wherein maraming lovers of all sizes and shapes, odd nga lang kami lang ang male couple. (uuuyyy… assuming na couple kami!) We walked without talking, magkatabi as in magkatabi, konti na lang at magkakaroon na ng reverse osmosis at maging siamese twins kami. Kagulat nga lang nung “inalalayan” niya left gluteus maximus ko. Nyahahaha, loko-loko talaga, pampasira ng moment. Nakalimutan kong gumanti. Pakshet!

As much as i want to feel him moving inside of me again. Hindi ko siya makuha yayain, there’s something holding me back, maybe it’s the idea of death by casual love, maybe the disasters that entail dating, or maybe because of the idea of me, na nakaangkas sa mountain bike niya papasok ng Sogo. Hindi ko yun maaarok.

Hinatid niya ako sa sakayan ng jeep, kelangan ko dumaan sa San Juan De Dios Hospital, para bumisita sa kuya kong tinanggalan ng appendix.

Dao-Ming Shit: “Wala bang goodbye kiss?”

Gorgeous Thing: “Ngayun na?”

Sa isang saglit, nakadama ako ng halik sa maliit na bahagi ng labi ko.

One-sixteenth of a second lang ang itinagal. Pero after ten seconds, na-realize ko…

na nasa harap kami ng maraming tao… 

na nag-kiss kami… 

na pareho kami lalaki…

na wala kaming hiya.